Απόψεις - Άρθρα - Σχόλια

Πεντηκοστή: Η Γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας
Απόψεις - Άρθρα - Σχόλια | Δημοσίευση: 31/05/2012

Πεντηκοστή είναι η γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας. Είναι η ημέρα κατά την οποία κατήλθε το Άγιο Πνεύμα και επιφοίτησε τους πρώτους μαθητές. Τότε αυτοί πληρωθέντες από το Πνεύμα το Άγιο, άρχισαν να κηρύττουν και να καλούν τους ανθρώπους να βαπτισθούν και να λάβουν κι αυτοί την χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ό,τι είχαν ακούσει και ζήσει κοντά στο Χριστό και δεν το είχαν τότε κατανοήσει, τώρα εν Αγίω Πνεύματι το γνώρισαν και το επαγγέλλονται στο λαό.

Με την Πεντηκοστή δεν γεννήθηκε η Εκκλησία ως απλός θεσμός, αλλά ως συνεχής παρουσία της χάριτος του Αγίου Πνεύματος, και γι’ αυτό η Πεντηκοστή δεν είναι ένα γεγονός που συνέβη μια φορά κάποτε, αλλά είναι η ζωή της Εκκλησίας, ως αδιάκοπη κοινωνία του Αγίου Πνεύματος.  

δείτε περισσότερα »
Ατυχής εκδήλωση από τη Μητρόπολη Σικάγου
Απόψεις - Άρθρα - Σχόλια | Δημοσίευση: 31/05/2012

Η Μητρόπολη Σικάγου, διοργάνωσε στις 29 Μαΐου, ανήμερα της θλιβερής επετείου της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης, εκδήλωση  στην οποία προβλήθηκε ταινία με τίτλο "HELLO ANATOLIA". Η ταινία αυτή είναι ύμνος της ...κοινής πολιτιστικής κληρονομιάς των Ελλήνων και των Τούρκων!

Η επιλογή προβολής αυτής της ταινίας ανήμερα της μαύρης Επετείου, ήταν τουλάχιστον ατυχής και δημιουργεί ερωτήματα. Πόσο υπερήφανος αισθάνεται ο Οικουμενικός Πατριάχης κ. Βαρθολομαίος; Τί έχει να πεί ο μητροπολίτης Σικάγου Ιάκωβος και ο Επίσκοπος Μοκισσού Δημήτριος;

δείτε περισσότερα »
Πατρών Χρυσόστομος:«Ο λαός δεν αντέχει άλλο και ο τόπος βουλιάζει»
Απόψεις - Άρθρα - Σχόλια | Δημοσίευση: 30/05/2012

Άρθρο του Σεβ. Μητροπολίτη Πατρών

(εκ της Ι.Μ.) Τό πιό μεγάλο πρόβλημα πού ἀντιμετωπίζει ἡ χώρα μας σήμερα καί θά ἔχῃ πολλές συνέπειες γιά τό μέλλον, εἶναι δυστυχῶς τό μεταναστευτικό, τό ὁποῖο παρά τίς ὅποιες συζητήσεις καί προβληματισμούς, παραμένει ἄλυτο. Ὅλη ἡ Ἑλλάδα τό ἀντιμετωπίζει, ἐξαιρέτως ὅμως κάποιες πόλεις πού λόγῳ τῆς γεωγραφικῆς τους θέσης εἶναι πύλες εἰσόδου, ἤ ἐξόδου, ὅπως εἶναι ἡ δική μας πόλη ἡ Πάτρα.

Χρόνια τώρα ἀσχολοῦνται οἱ πάντες μέ τό φλέγον αὐτό θέμα, ἀλλ’ ὅμως παραμένει ἡ μεγάλη πυορροοῦσα πληγή παρά τά ὅποια πρόσκαιρα (καί ἀναποτελεσματικά) ἐπιθήματα.

Μέ ἀφορμή τόν ἄδικο θάνατο ἑνός νέου συμπολίτου μας, γιά ἀσήμαντο λόγο, ἀπό χέρια λαθρομεταναστῶν,  

δείτε περισσότερα »
Παπαδιαμαντική Αγρυπνία στη Σκιάθο
Απόψεις - Άρθρα - Σχόλια | Δημοσίευση: 26/05/2012

του Αρχιμανδρίτου Σεραφείμ Δημητρίου


Στο ξωκλήσι του Αγίου Κωνσταντίνου στην Σκιάθο, μέσα στο δάσος και χωρίς ο αμαξιτός δρόμος να φτάνει στην πόρτα του, ανηφόρισαν μερικές ψυχές, ίσα που κόντευαν τις δυό δεκάδες.
Έξι παπάδες, πέντε Σκιαθίτες και ένας ξενομερίτης και από κοντά φιγούρες γυναικών σιγομιλώντας και κρατώντας καλάθια με τις λειτουργιές, το νάμα και το λάδι και μερικοί άνδρες. Κάτω από το φως των κεριών - ήταν αμερικάνικα μελισοκέρια, γέμισαν τα στασίδια και μερικά καθίσματα εξωτερικά.
Ευλογημένη η Βασιλεία, και τούτη η αγρυπνία, σαν να την διάβαζες σε Παπαδιαμαντικό διήγημα προχωρούσε ανήμερα του Αγίου Κωνσταντίνου, εις τιμήν και για την μνήμη εκείνων, των βασιλέων από Κωνσταντίνου του Μεγάλου έως και Κωνσταντίνου του Παλαιολόγου.
Και ναι, σε διαφορετικές μεριές της λειτουργίας, ακούστηκαν τα ονόματα όλων των Βασιλέων. Κάποιοι μνημονεύτηκαν στην επιμνημόσυνη δέηση, κάποια αναφέρθηκαν στην ολιγόλεπτη ομιλία και κάποιοι πήραν την θέση τους στην απόλυση. Άγιοι οι τελευταίοι, ορθοδόξως τελειωθέντες οι πρώτοι, εξωμότες και διώκτες αυτοί που ονοματίστηκαν στην προσλαλιά. 

 

δείτε περισσότερα »
Δημητριάδος Ιγνάτιος: «Η κοινωνία μας σήμερα είναι μάρτυρας της Παιδείας που την έθρεψε»
Απόψεις - Άρθρα - Σχόλια | Δημοσίευση: 23/05/2012

Βαρυσήμαντη ομιλία, με θέμα «Παιδεία και Κρίση», εκφώνησε σήμερα στη Σχολή Γεωπονικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, σε εκδήλωση για την συμπλήρωση 10 ετών λειτουργίας του Τμήματος, κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η τελετή αναγόρευσης του Καθηγητού κ. Κωνσταντίνου Βαμβακά σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος. Στην εκδήλωση ο κ. Ιγνάτιος εκπροσώπησε τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο.

 

Ο Σεβασμιώτατος, παίρνοντας αφορμή από την Ευαγγελική παραβολή του καλού Σπορέως, σημείωσε ότι σήμερα στην πατρίδα μας «Σε καιρό σοδειάς βρισκόμαστε πλέον κι εμείς… από σπορά στο μυαλό και τις καρδιές νέων ανθρώπων, που όλοι μας, ο καθένας μέσα από τον δικό του ρόλο, πραγματοποιήσαμε. Σπορά παιδείας, αξιών, προτύπων και οραμάτων…» Αναφερόμενος στην απογοητευτική καρποφορία αυτής της σποράς επεσήμανε «το μέγα αρχικό λάθος: Το λάθος της επιλογής του σπόρου και του τρόπου της σποράς… Η κοινωνία σήμερα είναι μάρτυρας της Παιδείας που την έθρεψε…»

Στη συνέχεια χαρακτήρισε την Παιδεία «Μοναδική ελπίδα, αλλά και πανίσχυρο όπλο αληθινής αντίστασης. Αυτός είναι ο σπόρος, που καθορίζει τους καρπούς της κάθε γενιάς… Και ενώ ο κάθε λογικός άνθρωπος, πριν σπείρει, φροντίζει να μάθει, ο κάθε σπόρος, τί φυτό θα του δώσει, εμείς, την κρίσιμη στιγμή της σποράς, θεωρήσαμε περιττή την ερώτηση, «τί ανθρώπους θέλουμε να διαμορφώσουμε;»

Ακολούθως περιέγραψε την παθογένεια της σύγχρονης Ελληνικής Παιδείας: «Όταν επί τρεις δεκαετίες αλλάζαμε και ξαναλλάζαμε τα συστήματα και επιτρέπαμε, οι χώροι της σπουδής να μεταβάλλονται σε αρένες κομματικών προγυμνασμάτων, ούτε χρόνος, ούτε δυνάμεις περίσσεψαν για μια σοβαρή συζήτηση γύρω από το τί λειτούργησε στο παρελθόν, με τί διδάγματα, θετικά και αρνητικά μάς προίκισε μια ιστορία τριών χιλιάδων χρόνων, τί καθορίζει την ταυτότητά μας, τί νοηματοδοτεί τη ζωή μας, πώς θα μάθουμε να συνυπάρχουμε, να συνεργαζόμαστε, να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον… εμείς ήμασταν που αποθεώσαμε την μετριότητα, στιγματίσαμε τη διαδικασία ανεύρεσης των εξαιρετικών προσόντων και αδιαφορήσαμε για διαδικασίες ενεργοποίησης δεξιοτήτων, επενδύοντας μόνο στη μνήμη και στην απίστευτα βαρετή αναπαραγωγή γνώσεων, αμφίβολης κιόλας ποιότητας. Αναγνωρίζουμε την ανάγκη αυτοκριτικής και διόρθωσης των κακώς κειμένων, εμείς όμως ήμασταν που αρνηθήκαμε να μετρηθούμε με ένα μέτρο σταθερό, μια κλίμακα αξιών και επιδόσεων, ένα σύστημα αξιολόγησης, μετατρέποντας σε υπέρτατο κριτή έναν καχεκτικό και βολεμένο εαυτό. Λυπούμαστε, που τόσο εύκολα υποκύψαμε στον καταναλωτισμό, εμείς όμως ήμασταν, που αποκλείσαμε από τους χώρους της σπουδής τη χαρά της πρωτοβουλίας και της δημιουργίας. Μάς πανικοβάλλει μια νεολαία, που δεν ξέρει να εκτιμά, που έμαθε μόνο να αγχώνεται, χωρίς να απολαμβάνει το ταξίδι για την Ιθάκη της γνώσης, μια νεολαία βέβαιη, πως μια καλή γνωριμία είναι το καλύτερο διδακτορικό,  εμείς όμως ήμασταν που δαιμονοποιήσαμε τη λέξη «όρια» και τη λέξη «σεβασμός», κληρονομώντας στην επόμενη γενιά την ισόβια εφηβική μας ανωριμότητα να θέλουμε τα πάντα, τώρα και  δωρεάν, και από κόστος και από κόπο. Το κάθε εμπόδιο στο «θέλω» μας έγινε εχθρός, που έπρεπε να εξολοθρευτεί…»

 

Στο σημείο αυτό επεσήμανε τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει ο Δάσκαλος για την ανατροπή της κατάστασης, αρκεί να επιλέξει τον δρόμο της θυσίας: «Πίσω από κάθε αληθινή πρόοδο του κόσμου, σε κάθε επίπεδο, κοινωνικό, επιστημονικό, πνευματικό, κρύβεται μια θυσία. Αυτό το ξέρουν, όλοι όσοι έθεσαν το εαυτό τους στη υπηρεσία ενός μεγάλου σκοπού. Αυτό ισχύει και για το κάθε εκπαιδευτικό σύστημα. Πίσω από τις υποδομές, τα κονδύλια, τους σχεδιασμούς και τις ρυθμίσεις, πίσω από κάθε εκπαιδευτική, μορφωτική και ευρύτερα, πνευματική σοδειά, κρύβεται το πρότυπο και η θυσία ενός δασκάλου. Και θάνατος για ένα δάσκαλο δεν είναι να πέσει ματωμένος στο δρόμο για τους μαθητές του – αν και δεν είναι λίγα και αυτά τα περιστατικά μέσα στην ιστορία - Θάνατος για τον δάσκαλο είναι να κάνει το μυαλό και την καρδιά του γέφυρα, που πάνω του θα πατήσει ο μαθητής του για να γευτεί ένα καλύτερο κόσμο…Θάνατος για το δάσκαλο είναι το ξεπέρασμα της μονοτονίας, αλλά και της δίψας του για εξουσία και ανέλιξη, πάση θυσία. Θάνατος για το δάσκαλο είναι να ξέρει να παραμερίσει, δίνοντας αρχοντικά και περήφανα τη θέση του στους νεώτερους που βγήκαν απ΄ τα χέρια του. Θάνατος για τον δάσκαλο είναι να μην πάψει ποτέ να είναι μαθητής των μαθητών του...»

 

Και κατέληξε ως εξής: «Σήμερα, στη δική μας πράξη, στη δική μας υπέρβαση, στη δική μας θυσία, θεμελιώνεται το μέλλον. Εσείς κι εγώ και όλοι μας αποφασίζουμε σήμερα αν οι ζωές μας θα γίνουν στέρεες γέφυρες να περάσει πάνω από την άβυσσο η πιο ταλαντούχα, η πιο προικισμένη, η πιο ελπιδοφόρα γενιά της ιστορίας μας. Η γενιά των σημερινών θρανίων και των σημερινών αμφιθεάτρων. Και θα περάσει!»

 

Εκ του Γραφείου Τύπου 

δείτε περισσότερα »
Σεραφείμ:«προτρέπω τούς διώκτας μου νά μετανοήσουν εἰλικρινῶς»
Απόψεις - Άρθρα - Σχόλια | Δημοσίευση: 18/05/2012

Ο μητροπολίτης Πειραιώς με ανακοίνωσή του απαντά σε όλους εκείνους που επιχειρούν να τον φιμώσουν αφού αδυνατούν να αντικρούσουν θεολογικά κείμενά του με τα οποία αποδεικνύει τις «αδυναμίες» του Ιουδαϊσμού και του Ισλαμισμού.

Η ανακοίνωση του μητροπολίτη Σεραφείμ έχει ως ακολούθως:

 

«Ὑπείκων εἰς τόν σωτηριώδη λόγο τοῦ ἐνσαρκωθέντος Κυρίου ὅτι τά μέλη τοῦ σώματός Του πρέπει νά εἶναι τό ἅλας τῆς γῆς καί τό φῶς τοῦ κόσμου καί ἡ βίοτή τους νά ἀποδεικνύει καθημερινῶς τόν συντονισμό της πρός τήν Εὐαγγελική ἀλήθεια ὡς «πόλις ἐπάνω ὄρους κειμένη» (Ματθ. 5:13-14) χρεωστῶ ὡς ποιμένας τῆς Ἐκκλησίας νά γνωστοποιῶ τά κατ’ ἐμέ εἰς τούς διακονουμένους ὑπό τῆς ἀναξιότητός μου.

Ὅπως πρό ὀλίγου χρόνου τά λεγόμενα «ὁμοερωτικά» σωματεῖα μέ εἶχαν ἐγκαλέσει ποινικά διά δῆθεν ἐξύβρισή τους ἐπειδή ὁμιλῶ ἐναντίον τῆς θανασίμου  

δείτε περισσότερα »
Μήνυμα Ιερώνυμου στη Βουλή με πολλούς αποδέκτες και οι κυρίες υπουργοί
Απόψεις - Άρθρα - Σχόλια | Δημοσίευση: 17/05/2012

ierovima- “Ευχόμεθα ό,τι το καλύτερο και ό,τι το συμφερότερο”, είπε με νόημα ο αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος προς το κοινοβουλευτικό σώμα, μετά το πέρας της τελετής ορκωμοσίας των βουλευτών.

 

Ευχή που απευθυνόταν κυρίως προς τον πρωθυπουργό κ. Παναγιώτη Πικραμμένο και το ολιγομελές υπουργικό συμβούλιο, τους προέδρους των κομμάτων και λιγότερο στους βουλευτές αφού η θητεία τους θα λήξει αύριο Σάββατο.

 

Νωρίτερα ο αρχιεπίσκοπος, στο Προεδρικό Μέγαρο, είχε τελέσει την ορκωμοσία των νέων υπουργών, όπου αίσθηση προκάλεσε ο τρόπος που χαιρέτησαν οι δύο κυρίες υπουργοί τον προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας.

  

δείτε περισσότερα »
Υπέρ της υγείας, 6 σημεία πνευματικών πρακτικών της Εκκλησίας
Απόψεις - Άρθρα - Σχόλια | Δημοσίευση: 15/05/2012

Στην τελετή έναρξης του 39ου Πανελληνίου Νοσηλευτικού Συνεδρίου, που διοργανώνει ο Εθνικός Σύνδεσμος Νοσηλευτών Ελλάδος, στον Πολυχώρο Τσαλαπάτα στον Βόλο, μίλησε σήμερα ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, με θέμα "Η συμβολή της Εκκλησίας στην Υγεία". 

Ο Σεβασμιώτατος εξήρε το λειτούργημα του Νοσηλευτού, το οποίο, όπως είπε «επιστρατεύει τα πιο λεπτά αἰσθήματα της ανθρώπινης ψυχής, τη συμπόνοια, τη θυσία, την αυτοπροσφορά» και τόνισε ότι «η Εκκλησία δεν περιορίζει τα ενδιαφέροντά της μόνο στην ψυχή του ανθρώπου, αλλά τα επεκτείνει και στο σώμα του, το οποίο και αξιοκρατικά τιμά ως βασικό στοιχείο της ανθρώπινης υπόστασης...»

 

Στη συνέχεια παρέθεσε «έξι σημεία θεσμικών πνευματικών πρακτικών της Εκκλησίας, που προσφέρουν ὑπηρεσίες στη διατήρηση της υγείας της ψυχής αλλά και του σώματος, που συνιστούν, τρόπον τινά, μια μορφή προληπτικής Ιατρικής». Αυτά είναι: 

δείτε περισσότερα »
«Tο μοναστήρι να ‘ναι καλά, και από καλογέρους…»
Απόψεις - Άρθρα - Σχόλια | Δημοσίευση: 14/05/2012

Άρθρο του Νικολάου Γεωρ. Κατσούλη-κλασσικού φιλολόγου 

«Tο μοναστήρι να ‘ναι καλά,και από καλογέρους…» 

Θυμόσοφος ο λαός. Έχει στο γονιδίωμά του, ή τουλάχιστον είχε, μια αποκρυσταλλωμένη πείρα, που σε εποχές ως η σημερινή, θα μπορούσε, αν όχι θα έπρεπε απαρεγκλίτως , να αποτελή κανόνα και οδηγόν, άγραφον νόμον, που να οδηγή τα βήματά μας. Πείρα που προέκυψε από σφάλματα, αγώνες και θυσίες του παρελθόντος, πείρα θαυματουργή που μπορεί να καταστή σωτήρια, βγαλμένη από τους πατέρες μας. Παλαιά πράγματα θα καγχάσουν μερικοί, μα διαπιστωμένα όποιος δεν ακούη την συμβουλή των παρελθόντων, όποιος δεν αξιοποιεί τον θησαυρόν που με μεγάλη στοργή μας επιδαψίλευσαν εκείνοι, τότε μένει  πένης και δυστυχισμένος.

Άντεξεν το έθνος συμφορές γιγαντιαίες, κολοσσιαίες. Η σύγχρονη στενόχωρη κατάστασις ίσως θα εφάνταζεν μπροστά τους παιδικόν παίγνιον. Πώς διήλθεν από εκείνες τις κρίσεις το γένος; «Δεν έχω τίποτα άλλο στον νού, πάρεξ ελευθερίας και γλώσσας» είπεν ο εθνικός ποιητής δίδοντας απάντησιν στο ποιά είναι τα εχέγγυα της σωτηρίας, όπως και «με την πίστην του Χριστού την αγία» που είπαν άλλοι. Ιδού οι πυλώνες, οι βράχοι επί των οποίων στηριζόμενον το έθνος άντεξε τα κύματα της καταστροφικής αβύσσου, η παιδεία η ελληνική και η πίστις μας.

Την παιδείαν και την γλώσσαν μας την αλλοιώνουν χρόνια τώρα και μαζί μ’ αυτά και τον κόσμον μας. Δεν είναι πια αυτός εθνικός, ελληνικός. Είναι κοσμοπολιτικός ο κόσμος μας και κάθε μέρα που διέρχεται και πάει τα ιδιαίτερά του χαρακτηριστικά που κάποτε τον έκαναν να ξεχωρίζει από μυριάδες άλλους κόσμους τον εγκαταλείπουν, σβήνονται και χάνονται. Η νέα τάξις ήθελεν να είναι ο νέος κόσμος μαζικός, μαζοποιημένος, ίσιος, ισοπεδωμένος. Έμενε η πίστις. Το μοναστήρι να ναι καλά…

Έλα που όμως κι αυτό πια δεν είναι καλά! Τι μας έλεγε η πεποίθησίς μας; Ότι εφόσον υπάρχουν τουλάχιστον άνθρωποι που πίστευαν στην πίστη του Χριστού την αγίαν, όπως μας την παρέδοσαν οι πατέρες μας, ανά πάσαν στιγμήν θα εδυνάμεθα να γίνουμε και υπερασπιστές της ιδιαιτερότητάς μας, καλόγεροι, μαχητές πίστεως. Ή εφ’ όσον υπήρχαν καλόγεροι που φρόντιζαν να μένη άσβηστη η φλόγα της πίστεως, άνθρωποι ταγμένοι στην υπηρεσία του Θεού, το μοναστήρι, η κιβωτός της σωτηρίας μας, ανά πάσαν στιγμήν θα υπήρχεν και η δυνατότης να πάμε να καταταγή ο καθένας μας στον στρατό του Κυρίου και θα σωζώμασταν. Τι απ’ αυτά απέμειναν;

Πατριάρχες μοιράζουν στους αλλοθρήσκους ως δώρον φιλίας το «ιερόν» των βιβλίον το κοράνι, εμμέσως αναγνωρίζοντάς το ως ιερόν, πατριάρχες πάλι και δεσπότες συμπροσεύχονται μαζί των, εμμέσως λεγοντάς μας, ότι υπάρχουν κι άλλες σωτήριες εκκλησίες κι ότι υπάρχουν φεύ, κι άλλοι θεοί, παπάδες κάνουν συναυλίες εντός ναών και μύρια τόσα βέβυλα. Οι καλόγεροι δεν κρατούν πια την πίστη. Κι εμείς; Τι να πούμε για τους εαυτούς μας; Όποιος λατρεύει τον Θεό των πατέρων μας κατήντησε γραφικός, ρωμαντικός, ονειροπόλος, ζηλωτής, παραδοσιόπληκτος. Κι όμως, όταν κάποτε πίεσαν τον φιλόσοφον Καρτέσιον που ήταν πιστός καθολικός να γίνη διαμαρτυρόμενος, εκείνος τους απήντησε: «θα μείνω πιστός στην πίστη του βασιλέως μου». Αν ήμασταν πιστοί και οι βασιλείς μας ίδιοι θα ήτανε. Για να είμαστε άπιστοι όμως και χλιαροί τη πίστη τέτοιους κυβερνήτες έχομεν. Δεν χρειαζόμαστε άλλες αποδείξεις της απιστίας μας. Οι κυβερνήτες μας δεν ξέρουμε σε ποια είδωλα πιστεύουν. Βγήκε ο πρώην υπουργός οικονομίας και αρχηγός κόμματος και είπεν ξεκάθαρα: «ο θεός της Ελλάδος να βάλη το χέρι του». Δεν μας είπεν όμως ποιος είναι αυτός. Εδίστασε να τον κατονομάση. Είναι ο τριαδικός θεός μας; Είναι ο μέγας τέκτονας του συμπαντός που πιστεύουν αυτοί; Ο θεός της Ελλάδος ήταν κάποτε του κόσμου, ο ένας και μοναδικός, ο τριαδικός και μόνος αληθινός. Σήμερα έγινε της Ελλάδος, ένας έλλην θεός.

Και ξαναπιέσανε τον φιλόσοφον Καρτέσιον πιο πολύ να αλλαξοπιστήση και τότε αυτός αγανακτισμένος τους είπε πιο έντονα : «αρνούμαι σας λέγω. Θα μείνω πιστός στην πίστη της παραμάνας μου». Ήταν ορφανός ο δύστυχος από μητέρα αφότου είχε γεννηθεί. Κι όμως δεν πρόδωσε εκείνην που του έδωσε το γάλα της. Εμείς προδώσαμε τους ίδιους τους πατέρες μας. Το μαναστήρι δεν είναι καλά λοιπόν και οι καλόγεροι λιγοστέψανε. Ο ένας και μοναδικός τριαδικός θεός να μας λυπηθή!

  

δείτε περισσότερα »
Γάμοι ομοφυλοφίλων και ανταπόκριση Ορθοδόξων στην Αγγλία
Απόψεις - Άρθρα - Σχόλια | Δημοσίευση: 13/05/2012

του Πρωτοπρ. Αναστασίου Δ. Σαλαπάτα  -Λονδίνο

Η Αγγλία είναι μια χώρα που έχει μεγάλη ευαισθησία σε θέματα ομοφυλοφίλων. Το θέμα που συζητείται ειδικά τα τελευταία χρόνια είναι η πολιτική ένωση και πρόσφατα άρχισε να συζητείται και ο γάμος ομοφυλοφίλων.

Η πολιτική ένωση ομοφυλοφίλων επιτρέπεται στην Αγγλία από το 2005. Η Αγγλική Κυβέρνηση άρχισε ήδη από τις 12 Μαρτίου 2012 μια ανοικτή δημόσια συζήτηση για το θέμα της γαμήλιας (κι όχι μόνο πολιτικής) ένωσης ομοφυλοφίλων. Στόχος της είναι η συζήτηση να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το 2015, οπότε ελπίζει να αρχίσουν να τελούνται τέτοιοι γάμοι.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι σε δημοσκόπηση του Μαρτίου 2012 το 43% της κοινής γνώμης υποστηρίζει τους γάμους ομοφυλοφίλων, το 32% υποστηρίζει την πολιτική ένωση, ενώ το 16% είναι εναντίον. Στην ίδια δημοσκόπηση διαπιστώθηκε πως 62% των ερωτηθέντων θεωρούν πως οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις έχουν την ίδια αξία με τις ετεροφυλοφιλικές.

Βέβαια η μεγάλη είδηση σε αυτή τη συζήτηση είναι η δυναμική (για πρώτη φορά στη σύγχρονη εποχή) ανταπόκριση όλων των Ορθοδόξων Δικαιοδοσιών που δραστηριοποιούνται στη Μεγ. Βρετανία, με επικεφαλής τον Αρχιεπίσκοπο Θυατείρων και Μεγ. Βρετανίας κ. Γρηγόριο, ο οποίος ως εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου προεδρεύει του νεοσύστατου σώματος της Πανορθοδόξου Επισκοπικής Συνελεύσεως των Βρετανικών Νήσων και της Ιρλανδίας.

Η ανταπόκριση αυτή συνίσταται σε μια δισέλιδη επιστολή, μέσω της οποίας μεταφέρονται οι Ορθόδοξες απόψεις προς τη δημόσια συζήτηση που με πρωτοβουλία της άνοιξε η Αγγλική Κυβέρνηση. Ανάμεσα στις σκέψεις και στα επιχειρήματα που συμπεριλαμβάνονται στην εν λόγω επιστολή είναι και τα παρακάτω:

- Αναγνωρίζουμε ότι ζούμε σε μια πλουραλιστική κοινωνία και εκτιμούμε  την παραδοσιακή ανοχή της Βρετανικής κοινωνίας.

- Δεν μπορούμε να παραμένουμε αδιάφοροι στα εμφανή σημάδια των αρνητικών συνεπειών της αποδυνάμωσης της παραδοσιακής αντίληψης για την οικογενειακή ζωή.

- Η πρόταση να δοθεί ισότιμη νομική θέση, στις ενώσεις ατόμων των οποίων η σχέση δεν ανταποκρίνεται στη φυσική συμπληρωματικότητα των ανθρώπινων φύλων, δεν μας βρίσκει σύμφωνους.

- Αν οι προτεινόμενες ιδέες αρχίσουν να ισχύουν στην πράξη, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί θα θεωρήσουν πως η αλλαγή αυτή στην κοινωνική δομή της Βρετανικής κοινωνίας, θα αυξήσει την αίσθηση του πνευματικού αποπροσανατολισμού που παρατηρούμε, βλέποντας αυτή τη χώρα, μαζί με τον υπόλοιπο Δυτικό κόσμο, να απομακρύνεται από τις πνευματικές ρίζες της Χριστιανικής Παράδοσης.

- Πιστεύουμε πως οι υπάρχουσες βιολογικές και φυσικές διαφορές ανδρός και γυναικός είναι ουσιαστικά στοιχεία για τη γαμήλια σχέση.

- Στο όνομα των Ορθοδόξων Χριστιανών αυτής της χώρας, μαζί και με εκείνους που είναι μέλη άλλων θρησκειών ή και καμμίας, και οι οποίοι συμφωνούν με το όραμά μας αυτό, καλούμε την Κυβέρνηση να εγκαταλείψει αυτό το άστοχο και περιττό εγχείρημα και να δώσει επείγουσα προσοχή σε πρακτικά μέτρα, που θα πρέπει να σχεδιασθούν με σκοπό την ενίσχυση του γάμου της οικογενειακής ζωής, τα οποία κατανοούμε ως απαραίτητη βάση για μία υγιά και δίκαιη κοινωνία.

 

 

δείτε περισσότερα »

Σελίδες : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74