Αναδημοσίευση
Η «Ρolitical» στην Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής Άνω Γλυφάδας: Οδοιπορικό στο πνευματικό σύνορο ανάμεσα στη γαλήνη του Υμηττού και τη βοή της πόλης όπου ο Ηγούμενός της π. Νήφων αποκαλύπτει σε αποκλειστική συνέντευξή του ένα θαυμαστό γεγονός που συντελέσθηκε πριν λίγες μέρες και συγκλόνισε τους Μοναχούς
Το κρυμμένο απότμημα ιερού λειψάνου
στον Κώστα Ζαφειρίου (political.gr)
Μέσα στην αναστάσιμη ευφορία και το ανέσπερο φως της Εβδομάδας της Διακαινησίμου, η Ορθοδοξία στρέφει το βλέμμα της με ευλάβεια προς την «Κυρία των Αγγέλων» και την Παρασκευή οι καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα, καλώντας τους πιστούς να τιμήσουν τη Θεομητορική εορτή της Ζωοδόχου Πηγής.
Η «Ρ» επισκέφθηκε την ανδρώα Ιερά Μονή της Ζωοδόχου Πηγής στην Άνω Γλυφάδα ένα πνευματικό σύνορο ανάμεσα στη γαλήνη και τον θόρυβο αφού βρίσκεται μεταξύ Υμηττού και πολυκατοικιών και συνομίλησε με τον Ηγούμενό της και Πρωτοσύγκελο της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας Ελληνικού Βούλας Βουλιαγμένης και Βάρης, Αρχιμανδρίτη Νήφων Συριανό.
Ο Πανοσιολογιώτατος στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε προπαραμονή της Θεομητορικής εορτής, αναφέρθηκε στο ιστορικό της Μονής και αποκαλύπτει μέσω της «Ρ» ένα άγνωστο θαυμαστό γεγονός που συντελέστηκε πριν λίγες ημέρες στην Ιερά Μονή και έχει συγκλονίσει τους Μοναχούς.
Τραπεζουπάλληλος η Κτητόρισσα
Ο Ηγούμενος της ανδρώας Μονής π. Νήφων μας υποδέχεται στο Αρχονταρίκι και η συζήτησή μας ξεκινά με το ιστορικό της Μονής και στα πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν μέχρι το οικοδόμημα να φθάσει στην τελική του μορφή:
«Κατ’ αρχάς Χριστός Ανέστη και κάθε καλό στους αναγνώστες σας. Το κτιριακό συγκρότημα προϋπάρχει από τη δεκαετία του 60, νεοπαγές είναι το Μοναστήρι. Με τη συνδρομή της μακαριστής Αικατερίνης Παπαϊωάννου που ήταν τραπεζοϋπάλληλος, πνευματική κόρη του μακαριστού ιεροκήρυκος Γέροντος Χριστοφόρου Καλύβα, έφτιαξε εκεί στην οδό Παπαφλέσσα οικοτροφείο κορασίδων μετά τη συνταξιοδότησή της, το οποίο λειτούργησε μέχρι τη δεκαετία του 70 οπότε και ανεστάλη η λειτουργία του. Ο μακαριστός Γέροντας έφτιαξε εκεί μικρό ναό προς τιμήν της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής ιστορημένο με ωραιότατες αγιογραφίες ο οποίος θεμελιώθηκε το 1965. Στο κτίριο εξακολουθούσε να διαμένει η κτητόρισσα η μακαριστή Αικατερίνη που ήτο αφιερωμένη στην ιεραποστολική δραστηριότητα ως ιδρύτρια του Συλλόγου “Κυψέλη”. Τη δεκαετία 90 εκοιμήθησαν και οι δύο και νέος πνευματικός ανέλαβε ο π. Δανιήλ Αεράκης ο οποίος κάθε χρόνο τελούσε την πανήγυρι της Ζωοδόχου Πηγής.»
Σημαδιακή ημερομηνία
«Το 2002 είχαμε αλλαγή στον εκκλησιαστικό χάρτη της περιοχής με την ίδρυση της Ι.Μ. Γλυφάδας και την παρουσία τότε του μακαριστού Μητροπολίτη Παύλου. Ο Σύλλογος τότε εξέφρασε κάποια στιγμή την επιθυμία να μεταβιβάσει το ναό στην Ιερά Μητρόπολη. Ο Σεβασμιώτατος Παύλος έκανε τη σκέψη να ιδρύσει εκεί Ιερά Μονή. Τον πρόλαβε όμως η ασθένειά του και εκοιμήθη. Στη συνέχεια όταν εξελέγη το 2019 ο νέος Μητροπολίτης κ. Αντώνιος, αφουγκράστηκε αυτή την επιθυμία του πατρός Δανιήλ ο οποίος είπε ότι επιθυμία του Συλλόγου ήταν να δοθεί το ακίνητο στην Ι.Μ. Κάναμε όλες τις διαδικασίες για τη μεταβίβαση του ακινήτου που ήταν ιδιαίτερα χρονοβόρες και τελεσφόρησαν μετά από 5 χρόνια. Τέλος όταν μάθαμε ότι όλη η περιοχή είναι χαρακτηρισμένη ως δασική, υποβάλλαμε ένσταση η οποία εξεδικάσθη και η θετική απόφαση, ώ του θαύματος, εξεδόθη παραμονή της Ζωοδόχου Πηγής το 2023! Το 2024 και ενώ είχε υπογραφεί το συμβόλαιο, για πρώτη φορά με το νέο καθεστώς, παραμονή των Δ΄ Χαιρετισμών ήχησε η καμπάνα, για να ψαλλεί η Ακολουθία και συγκεντρώθηκαν περίπου 50 πιστοί στους οποίους ανακοινώσαμε την αλλαγή και από τότε το μοναστικό ενδιαίτημα της Ζωοδόχου Πηγής έχει μια νέα πορεία στα δρώμενα της τοπικής εκκλησίας».
Όαση στην έρημο το Μοναστήρι
Στην ερώτησή μας «σήμερα που ο σύγχρονος άνθρωπος βιώνει συχνά πνευματική "δίψα" και εσωτερική ξηρασία, πώς μπορεί το μήνυμα της Παναγίας ως "Πηγή Ζωής" να αποτελέσει ουσιαστικό στήριγμα και πηγή ελπίδας για την καθημερινότητά μας;» ο π.Νήφων απαντά:
« Ο σύγχρονος άνθρωπος διψασμένος από την τύρβη της καθημερινότητας μπορεί να βρει ανάπαυση αν αφουγκραστεί το λόγο του Θεού και εναποθέσει τη ζωή του στην πρόνοια και την αγάπη του. Για να είμαστε ειλικρινείς επειδή ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί αισθανόμαστε την Υπεραγία Θεοτόκο ως Μητέρα μας, θα πρέπει να ακούσουμε μέσα από το Ευαγγέλιο τη μοναδική προτροπή της που διατυπώθηκε στο γάμο της Κανά προς τους διακόνους της τραπέζης του γάμου «Ό,τι αν λέγει υμίν ποιήσατε». Αν ο σύγχρονος άνθρωπος θέλει να βρει ανάπαυση, να βρει γαλήνη, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να προσπαθήσει να πραγματώνει στην καθημερινότητά του το θέλημα του Θεού. Ότι λέει ο Θεός, αυτό να κάνετε, αυτή είναι η προτροπή της Παναγίας μας.
Ρωτάμε τον Ηγούμενο «ποια είναι η πρόκληση να διατηρείται μια αυθεντική μοναστική ησυχία μέσα στον "θόρυβο" της πόλης και αν το μοναστήρι λειτουργεί ως πνευματικό καταφύγιο για τους κατοίκους της περιοχής;
«Η δημιουργία και ύπαρξη μοναστικών ενδιαιτημάτων μέσα στην έρημο του κόσμου είναι μια όαση» απαντά ο π. Νήφων και συνεχίζει: « Δίδεται η δυνατότητα στους πιστούς να συμμετέχουν στις εκκλησιαστικές Ακολουθίες, να εκκλησιαστούν, να ακούσουν ένα πνευματικό λόγο. Μετά από κάθε Θεία λειτουργία Σαββάτου και Κυριακής, καθόμαστε όλοι μας στο Αρχονταρίκι και λέμε ένα πνευματικό λόγο με αποτέλεσμα το Μοναστήρι να κάνει και μια ποιμαντική, μία ιεραποστολική δραστηριότητα, να εξέρχεται των στενών ορίων του των κτιριακών και να αγκαλιάζει δι’ αυτού του τρόπου όλους όσοι επιθυμούν να έρθουν εκεί ως προσκυνητές της Παναγίας μας και να εναποθέσουν όλα όσα βαραίνουν τη ψυχή τους στο πετραχήλι του πνευματικού».
Ακόμη ο Πανοσιολογιώτατος αναφέρεται και στη παρουσία νέων στο Μοναστήρι:
«Αρκετοί είναι οι εκκλησιαζόμενοι νέοι άνθρωποι. Αυτό το διαπιστώνουμε πολλές φορές στις αγρυπνίες. Επειδή το Μοναστήρι μας έχει ένα ωραίο λειτουργικό πρόγραμμα, παρά τα πολλά καθήκοντα που έχουμε οι πέντε πατέρες που ανήκουμε στο Μοναστήρι ως Μοναχοί, τελούμε κάθε εβδομάδα μία αγρυπνία και εκεί βλέπουμε νέους ανθρώπους. Αυτό είναι το αισιόδοξο και το ελπιδοφόρο. Οι νέοι άνθρωποι έχουν την ευλάβειά τους κρυμμένη μέσα στη καρδιά τους και ψάχνουν αυτές τις πνευματικές ευκαιρίες προκειμένου να εκκλησιαστούν , να λατρέψουν τον Άγιο Θεό, να κοινωνήσουν των Αχράντων Μυστηρίων και να συνεχίσουν τον αγώνα της ζωής».
Το θαυμαστό γεγονός που συγκλόνισε
Συγκινημένος ο Πανοσιολογιώτατος αποκαλύπτει ένα θαυμαστό γεγονός που συντελέστηκε πριν από λίγες μέρες στο Ιερό Βήμα της Ιεράς Μονής και συγκλόνισε τους αδελφούς του Μοναχούς. Ο Ηγούμενος Νήφων αφηγείται το γεγονός αποκλειστικά στην «Ρ»:
«Όταν αποφασίσαμε να το ιδρύσουμε ως Μοναστήρι μετά την υπογραφή των συμβολαίων το 2024, εξέφρασα την επιθυμία μου στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη να ονομάσουμε το Μοναστήρι προς τιμήν της Ζωοδόχου Πηγής, αφού υπήρχε ο ναός της και προς τιμήν των Αγίων Θεοπατόρων, των γονέων της Παναγίας των Αγίων Ιωακείμ και Άννης. Αυτό όμως για λόγους που ποτέ δεν κατάλαβα δεν έγινε. Ωστόσο όμως συνέταξα μια σελίδα στην οποία γράψαμε τα Απολυτίκια που λέμε σε κάθε Θεία Λειτουργία. Από τότε μέχρι σήμερα λέμε το Απολυτίκιο των Αγίων Ιωακείμ και Άννης για ένα λόγο που ποτέ δεν κατάλαβα και γιατί είχα αυτή τη σκέψη και γιατί μου ήρθε αυτή η έμπνευση.
Πριν από λίγες μέρες επρόκειτο να κάνουμε μια ριζική ανακαίνιση στο Ιερό Βήμα. Ο μαρμαράς μου είχε πει ότι θα έπρεπε να σπάσουμε την παλαιά Αγία Τράπεζα η οποία δεν ήτο εγκαινιασμένη, προκειμένου να γίνει μαρμαρόστρωση του Ιερού Βήματος , ορθομαρμάρωση και η κατασκευή νέας μαρμαρόγλυπτης ιεράς Τραπέζης. Καθώς μάζευα ότι υπήρχε πάνω στην Αγία Τράπεζα, με βοηθούσε ένας εργάτης που έσκυβε για να πάρει ότι υπήρχε από κάτω, ξαφνικά μου λέει «πάτερ είναι και αυτά τα χαρτιά…Να τα πετάξω;». Τα κοίταξα και είδα ένα φάκελο με γράμματα. Τον άνοιξα και έμεινα έκπληκτος διαβάζοντας ότι ένας μοναχός ονόματι Νήφων από τα Κατουνάκια του Αγίου Όρους είχε στείλει ιερό λείψανο της Αγίας Άννης στη μακαριστή Αικατερίνη Παπαϊωάννου την κτητόρισσα του χώρου στις 20 Ιουνίου 1978. Μέσα στο φάκελο υπήρχε ένας μικρότερος που έγραφε «ΠΡΟΣΟΧΗ να μη χαθεί είναι μεγάλη αμαρτία. Το ιερό λείψανο της Θεοπρομήτορος Αγίας Άννης». Γυρίζω από την πίσω πλευρά το χαρτί και μέσα σε κύκλο διαβάζω: «Ιερό λείψανο της Θεοπρομήτορος Αγίας Άννης από τη Μικρά Αγίας Άννης του Αγίου Όρους» και βλέπω απότμημα του λειψάνου! Τότε κατανόησα τον λόγο που είχα αυτή την έμπνευση και για ποιο λόγο λέγαμε όλο αυτό το διάστημα το Απολυτίκιο της Αγίας Άννης. Σα να κατεύθυνε τη σκέψη μου η Αγία Άννα…Αντιλαμβάνεστε τη συγκίνηση που αισθανθήκαμε όλοι μας γιατί η Αγία Άννα είναι η Γιαγιά μας, όπως την αποκαλούμε εμείς οι Μοναχοί. Επιστολή από κάποιο Μοναχό Νήφων και το βρήκα εγώ ένας άλλος μοναχός Νήφων…Τώρα είμαστε στο στάδιο κατασκευής ιερά λειψανοθήκης και αγιογραφήσεως ιεράς εικόνος εις τρόπον ώστε να πανηγυρίζομεν τη μνήμη της Αγίας κάθε χρόνο στο Μοναστήρι μας»